Google Cloud API Key Nasıl Oluşturulur ve Yönetilir?
API anahtarı, isteği gönderen kullanıcıyı doğrulamaz; Google Cloud projesini ve kota kullanımını tanımlamaya yardımcı olur. Doğru kısıtlamaları seçerek anahtarı yalnızca gereken uygulama ve API’lerle sınırlandırın.
Bu yazıda neler var?
Google Cloud API key’i beş adımda oluşturun: projenizi seçin, kullanacağınız API’yi etkinleştirin ve anahtarı oluşturun. Ardından anahtarı doğru uygulama türüyle ve yalnızca gereken API’lerle kısıtlayın.
Başlamadan Önce Proje ve API’yi Seçin
Google Cloud Console’da uygulamanızın bağlı olduğu projeyi açın. Hangi API’ye istek göndereceğinizi ve isteğin nereden çıkacağını belirleyin: tarayıcı, sunucu, Android uygulaması veya iOS uygulaması.
API anahtarı çoğunlukla projeyi kota ve faturalandırma açısından tanımlar; isteği yapan kişinin kimliğini doğrulamaz. Kullanacağınız API’nin API key kabul edip etmediğini ilgili hizmetin kimlik doğrulama belgelerinde kontrol edin.
Console’da proje ve API ayarlarını aynı proje altında yapın. Farklı projelerdeki anahtar ve etkin API, beklediğiniz erişimi sağlamaz. Hassas veya özel kaynaklara erişirken API’nin desteklediği uygun kimlik doğrulama yöntemini seçin.
Google Cloud Console’da API Key Oluşturun
Önce kullanacağınız API’yi projede etkinleştirin. Ardından Console’daki kimlik bilgileri menüsünden yeni bir API key oluşturun. Menü adları İngilizce görüntüleniyorsa aşağıdaki adımlarda belirtilen etiketleri izleyin.
- Projeyi seçin. Google Cloud Console’un üst kısmındaki proje seçicisinden doğru projeyi açın.
- API’yi etkinleştirin. APIs & Services bölümünde Library sayfasını açın, API’yi bulun ve etkinleştirin.
- Kimlik bilgilerine gidin. APIs & Services → Credentials yolunu izleyin.
- Anahtarı oluşturun. Create credentials → API key seçeneğini seçin.
- Kısıtlamaları ayarlayın. Anahtarın ayarlarını açıp uygulama ve API kısıtlamalarını belirleyin, ardından kaydedin.
API’yi bulamıyorsanız önce doğru projeyi seçtiğinizi kontrol edin. Etkinleştirme veya erişim seçeneği görünmüyorsa hesabınızın Console izinlerini inceleyin. API’ye özgü ek koşullar için ilgili hizmetin Console sayfasını açın.
Uygulama Türüne Uygun Kısıtlamayı Seçin
Uygulama kısıtlaması, anahtarın hangi kaynaktan kullanılabileceğini belirler. İsteğin çıktığı ortamı doğru seçin; tarayıcı, sunucu ve mobil uygulamalar için aynı kısıtlama türü kullanılmaz.
| İstek kaynağı | Kısıtlama türü | Gerekli bilgi |
|---|---|---|
| Web tarayıcısı | HTTP yönlendirenleri | İzin verilen web sitesi adresi |
| Arka uç sunucusu | IP adresleri | Sunucunun dışarıya çıktığı genel IP adresi |
| Android uygulaması | Android uygulamaları | Paket adı ve imza bilgileri |
| iOS uygulaması | iOS uygulamaları | Uygulamanın paket kimliği |
Test ve üretim ortamları farklı adreslerden istek gönderiyorsa izin verilen adresleri uygun kısıtlamaya ekleyin. Sunucu IP kısıtlamasında, sunucunun dışarıya çıktığı adresi kullanın.
Tarayıcıda kullanılan anahtar sayfa kodunda görünür. Sunucu anahtarını kaynak kod deposuna eklemeyin; uygulamanın çalışma ortamındaki yapılandırmada saklayın. Kısıtlama türünü seçerken isteğin gerçekten nereden çıktığını esas alın.
API İzinlerini ve Anahtarları Yönetin
Uygulama kısıtlaması anahtarın nereden kullanılacağını, API kısıtlaması ise hangi API’lere erişeceğini belirler. Kimlik Bilgileri sayfasında anahtarı açın, API restrictions alanında Restrict key seçeneğini işaretleyin ve gerekli API’leri seçin.
Geliştirme ve üretim ortamları için ayrı anahtarlar kullanın. Kimlik Bilgileri sayfasında anahtarlara kullanım amacını belirten adlar verin. Böylece her anahtarın hangi uygulama ortamında kullanıldığını ayırt edersiniz.
Anahtarı yenilerken önce uygulamanın yapılandırmasını yeni anahtara geçirin. İsteği test edip yeni ayarın çalıştığını gördükten sonra eski anahtarı kaldırın. Bu sırayla ilerlemek, geçiş sırasında uygulamanın eski anahtara bağlı kalmasını önler.
Bir anahtar herkese açık bir depoda yayımlandıysa yeni anahtar oluşturun. Uygulamanın yapılandırmasını güncelleyip isteği test edin, ardından yayımlanan anahtarı silin. Özel Google Cloud kaynaklarına erişmek için API key yerine hizmetin desteklediği kimlik doğrulama yöntemini kullanın.
Sık Yapılan Hataları Giderin
Erişim reddedildiğinde önce proje, API ve istek kaynağını kontrol edin. Bu ayarlardan biri yanlışsa anahtar geçerli olsa bile istek başarısız olabilir. Sorunu aşağıdaki kontrollerle daraltın.
- Yanlış proje: Anahtarın ve etkin API’nin aynı projede olduğunu doğrulayın.
- Yanlış IP: Sunucunun özel ağ adresi yerine dışarıya çıktığı genel IP adresini kullanın. NAT kullanıyorsanız çıkış adresini belirleyin.
- Eksik web adresi: HTTP yönlendirenleri kısıtlamasında isteği gönderen web sitesi adresini kontrol edin.
- İzin verilmeyen API: İstek gönderdiğiniz API’yi anahtarın izin verilen API’leri listesine ekleyin.
Tarayıcıdan çıkan isteğe sunucu IP kısıtlaması uygulamayın. Önce isteğin tarayıcıdan mı, sunucudan mı geldiğini belirleyin. Sonra isteğin kaynağına uygun uygulama kısıtlamasını seçin.
İstek Reddedildiğinde Kontrol Sırasını İzleyin
Hata yanıtındaki API adını ve ret nedenini okuyun. Ardından Console’da doğru projeyi açıp API’nin etkin olduğunu kontrol edin. Sonraki adımda anahtarın izinlerini ve uygulama kısıtlamasını inceleyin.
- İsteğin tarayıcıdan, sunucudan veya mobil uygulamadan çıktığını belirleyin.
- Kimlik Bilgileri sayfasında uygulamanın kullandığı anahtarı açın.
- Uygulama ve API kısıtlamalarını isteğin kaynağıyla karşılaştırın.
- API’nin kota durumunu ve hizmetin istediği ek koşulları Console’da inceleyin.
- Ayarları düzelttikten sonra isteği yeniden gönderin ve hata yanıtını karşılaştırın.
Anahtar doğru görünmesine rağmen istek reddediliyorsa hata yanıtındaki API adını ve ret nedenini yeniden kontrol edin. Bu bilgiler, yanlış proje veya kısıtlama türünü ayırt etmenize yardımcı olur.
